در این جلسه ما ساختار دیتاسنترهای فیزیکی و مجازی را بررسی و مقایسه میکنیم و مزایا و معایب هرکدام را بیان میکنیم.

دیتاسنتر فیزیکال

در شكل زير ساختار يك ديتاسنتر Physical را مشاهده مي كنيد كه شامل قسمت هاي زير می باشد:

دیتاسنتر فیزیکال

 

سرور هاي فيزيكي

در اين نوع ديتا سنتر ها كه به ديتا سنترهاي Traditional هم معروف هستند به ازاي پياده سازي يك يا چند Application نياز به خريد يك سرور فيزيكي مي باشد.

و همچنین از طرفي براي اينكه Application بتواند از منابع سخت افزاري سرور مانند HDD,Memory,CPU استفاده كند نياز به خريد يك سيستم عامل نيز مانند لينوكس و يا ويندوز مي باشد و چون در اين حالت فقط يك سيستم عامل در يك زمان كار مي كند نمي توان از چندين سيستم عامل به صورت همزمان استفاده كرد و اين نوع ساختار چندين مشكل در شبكه هاي ديتا سنتر سنتي ايجاد مي كند:

  • بالا رفتن تعداد سرورها به ازاي هر يا چندين Application
  • بالا رفتن هزينه بابت خريد هر سرور
  • فضاي مورد نياز براي نگهداري اين سرورها
  • سيستم خنك كننده
  • بالا رفتن تعداد رك ها
  • كابل كشي براي ارتباطات ميان سرور و قسمت هاي مختلف شبكه
  • مديريت و پشتيباني سرورها زمان بر و مشكل است
  • ارتباط يك به يك ميان سرور فيزيكي و Application باعث مي شود كه فقط ۵ تا ۱۰ درصد منابع سخت افزاري سرور استفاده شود و بقيه منابع سرور بلااستفاده باقي بماند.
  • در اين نوع ديتا سنترها، Integration سرورها با قسمت شبكه شامل سوييچ هاي شبكه و فايروال ها و Storage ها بسيار زمان بر مي باشد.

شبكه Ethernet

در اين قسمت سوييچ هاي ديتاسنتر و سوييچ هاي شبكه قرار مي گيرد و ارتباط ميان سرورها را با ديگر قسمت هاي شبكه و Storage هاي تحت شبكه مانند ISCSI,Storage FCOE Storage NFS,Storage برقرار مي كنند كار اصلي اين Storage ها ذخيره سازي ديتاي سرورها تحت شبكه مي باشد.

 

شبکه Fiber Channel

 

در اين ديتا سنترها مي توان از استاندارد و پروتكل هاي FC براي ارتباط ميان Storage و سرورها استفاده كرد كه به صورت كامل از شبكه هاي Ethernet مجزا هستند.


 

دیتاسنتر مجازی

دیتاسنتر مجازی

با استفاده از مدل بالا كه در ديتاسنترهاي مدرن استفاده مي شود از يك لايه مجازي به نام Hypervisor ميان سخت افزار سرور و OS استفاده مي شود

اين Hypervisor به شما امكان ايجاد ماشين هاي مجازي يا Virtual Machine  را مي دهد.

OS و Application برروي اين ماشين مجازي قرار مي گيرد و منابع سخت افزاري سرور مانند HDD,Memory,CPU توسط Hypervisor كنترل و براساس نياز در اختيار ماشين هاي مجازي قرار مي گيرد بنابراين برروي يك سرور مي توان چندين ماشين مجازي نصب كرد و در اين حالت مي توان بار بيشتري را برروي سرور فيزيكي قرار داد.

مزايايی در اين مدل وجود دارد شامل موارد زير مي باشد :

  • كاهش تعداد سرور
  • تبديل ماشين هاي فيزيكي به ماشين هاي مجازي
  • كاهش هزينه مربوط به سيستم خنك كننده
  • كاهش فضاي مورد نياز براي نگهداري سرورها
  • كاهش كابل كشي
  • كاهش ميزان برق مورد نياز
  • مديريت و كنترل متمركز و موثرتر
  • افزايش Availability سرورها و ماشين هاي مجازي
  • افزايش Redundancy سرورها و ماشين هاي مجازي
  • ستفاده و تخصيص بهينه و موثرتر منابع سخت افزاري سرورها
  • مكان كلاستر كردن سرورها
  • امنيت بالاتر
  • امكان ارتقاء و توسعه سرورها و ماشين هاي مجازي در چندين دقيقه
  • كاهش Down Time
  • حذف رابطه يك به يك ميان سرور و Application

تغييرات اصلي در اين نوع ديتاسنترها برروي سرورها از طريق Hypervisor اتفاق مي افتد

قسمت Network و Channel Fiber و Storage مي تواند بدون تغيير كار كند به عبارت ديگر در اين حالت نياز به تغييرات در اين قسمت ها نيست و در صورتي كه پيكربندي بهينه برروي قسمت هاي ذكر شده انجام شود باعث بالا رفتن Perfomace و امنيت و Availability بيشتر ديتاسنتر مي شود.

شركت هاي زيادي هستند كه در زمينه مجازي سازي فعاليت مي كنند كه در ميان آنها شركت VMware يكي از قويترين آنها مي باشد كه امتياز اين شركت در اختيار شركت EMC مي باشد كه يكي از بزرگترين شركت ها در زمينه Storage مي باشد.

شرکت رهیافت هوشمند آرنا با سابقه سالها ارائه خدمات شبکه راه اندازی شبکه و همچنین مجازی سازی شبکه ، مجازی سازی سرور ، مجازی سازی اپلیکیشن و دسکتاپ پیشرو در زمینه مجازی سازی در ایران است.

 

بارگذاری بیشتر در مجازی سازی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *